Książki

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Odpowiedz do tematu
Poprzedni temat :: Następny temat
"Szczęśliwy dzień Meduzy" - short
Autor Wiadomość
Adeptus Gedeon

Posty: 280
Wysłany: 2017-03-01, 18:09   "Szczęśliwy dzień Meduzy" - short

(Gówno straszne, wtórne, pseudośmieszne i przesłodzone. Bodajże pierwszy tekst, który mnie zadowolił na tyle, że ośmieliłem się go wrzucić do Internetu, co pokazuje, jak nędzne były wcześniejsze).



Szczęśliwy dzień Meduzy



Meduza sprzątała w swojej jaskini, podśpiewując pod nosem. Lubiła to robić (śpiewać, nie sprzątać), ale jednak trochę smutno jej było, że od wielu lat jedynym głosem, jaki słyszy, jest jej własny. Lecz cóż zrobić – kiedy rozgniewane bóstwo pokarze cię taką paskudną klątwą jak ta, jedyne co możesz zrobić, to postarać się, żeby nikt więcej nie cierpiał. Niestety, pomimo tego, że Meduza wyniosła się na to odludzie i tak zdarzały się… ,,wypadki”. Przed wejściem do jaskini stało już kilka posągów. Twarze niektórych z nich zastygły w wyrazie zaskoczenia, innych – wściekłości. Meduza nie wiedziała, czy zaklęci nieszczęśnicy cokolwiek czują – ale na wszelki wypadek uszyła kilka płacht, którymi ich nakryła, aby zła pogoda i ptasie odchody nie dawały się biedakom we znaki. Skrycie żywiła nadzieję, że kiedyś znajdzie sposób, aby ich odczarować.

– Hej! – krzyknęła, kiedy nagle jeden z wężowych włosów opadł jej na twarz. Aż wypuściła miotłę z ręki.

– Nie rób tego więcej! – powiedziała i lekko pacnęła węża po głowie. Stworzenie odskoczyło od jej twarzy. Jednak cały czas kiwało się o palec od niej, sycząc.

– O co chodzi? Dostałeś już jeść, tak? – spytała Meduza. – Bo będziesz grubszy niż wyższy! Eee… to znaczy – dłuższy!

Jednak pozostałe włosy też najwyraźniej były zaniepokojone. Wiły się we wszystkie strony i syczały.

– Wiem! – Meduza pstryknęła palcami. Trochę szpony przeszkadzały, ale ten nawyk pozostał jej ze starych czasów. – Czujecie, że ktoś nadchodzi!

Najśmielszy z włosów – ten, który przed chwilą ją ,,zaatakował” entuzjastycznie pokiwał łbem.

– Co za szczęście, że właśnie posprzątałam – mruknęła pod nosem dziewczyna. – A niech to Hades pochłonie! Zapomniałabym o najważniejszym!

Podeszła do legowiska, które kiedyś umościła sobie w kącie groty. Nie było to nic wielkiego, ot kupka słomy nakryta kolejną, pozszywaną z kawałków płachtą. Po chwili wyciągnęła spod ,,posłania" szeroką zieloną wstążkę i zawiązała ją sobie wokoło głowy, tak aby zakryć oczy. Teraz miała pewność, że nowemu przybyszowi nic się nie stanie.

– Wsadź sobie w tyłek swoją klątwę, Ateno – mruknęła. Ale cichutko, tak aby bogini przypadkiem nie usłyszała.

Po chwili do jej uszu doszły odgłosy kroków. Były ciche, najwyraźniej ten ktoś szedł powoli i ostrożnie. ,,Pewnie się boi” – pomyślała ze smutkiem Meduza. Cóż, trudno było mu się dziwić. Jednak zaraz dziewczyna poweselała. Od tej pory nikt nie musi się jej bać!

– Witaj! – powiedziała głośno, starając się, aby brzmiało to przyjacielsko, a na twarzy pokazał się miły uśmiech. Na szczęście, choć Atena zmieniła jej włosy w węże (okazały się zresztą całkiem miłe, od kiedy zaprzyjaźniła się z nimi na tyle, że przestały ją kąsać), paznokcie w szpony, i dała jej te nie wiadomo do czego potrzebne skrzydła (raz próbowała ich użyć… Do tej pory nie wszystkie siniaki zeszły), ale nie zabrała jej dźwięcznego głosu i sympatycznej buzi (tak przynajmniej je określali inni kiedy… kiedy jeszcze z nią rozmawiali).

– Nazywam się Meduza – ciągnęła. – Pewnie słyszałeś, że mój wzrok zamienia ludzi w kamień, ale nie bój się! Teraz noszę to – wskazała po omacku na opaskę. – Nic ci się nie stanie!

Usłyszała, że przybysz przystanął.

– Jak miło z twojej strony – w ochrypłym głosie gościa było czuć lekka kpinę i chyba niedowierzanie.

– Naprawdę! – zapewniła Meduza. – A ty jak się nazywasz? Czym się zajmujesz?

– Nazywam się Perseusz i jestem herosem. Zabijam potwory – z jakiegoś powodu przybysz postawił wyraźny nacisk na ostatnie zdanie.

– Brawo! – ucieszyła się Meduza. – To dobrze, że są tacy bohaterowie jak ty, którzy bronią zwykłych ludzi przed niebezpieczeństwami. Powiedz, teraz jesteś na jakiejś misji? Tropisz jakieś groźne monstrum? – pytała podekscytowana.

– Owszem.

– Jejku! A mogę ci jakoś pomóc? – spytała Meduza.

Mężczyzna przez chwilę milczał, po czym wybuchnął donośnym śmiechem. Meduza zawtórowała mu – nieco cicho i nieśmiało, bo nie miała pojęcia, co go tak rozbawiło, ale chciała być grzeczna.

– Pewnie! – powiedział gość, kiedy skończył się śmiać. – Po prostu stój przez chwilkę bez ruchu…. Może nieco pochyl głowę… I broń Zeusie, nie zdejmuj tej opaski!

Dziewczyna posłusznie wykonała to, co jej kazał. Nie rozumiała, o co chodzi w tym dziwnym rytuale… Ale była tak szczęśliwa! Wreszcie znalazła przyjaciela… I to w dodatku sławnego bohatera, któremu może pomóc w jego walce ze złem! Czuła, że razem dokonają wielkich czynów.

Czuła, że opowieść o Perseuszu i Meduzie przetrwa wieki.
_________________
W sumie głównie po to się zarejestrowałem: http://www.zaginiona-bibl...p=233382#233382

Dnia 18 lutego 2017 r., o godz. 21:17 Fidel-F2 napisał: "Szybko poczujesz się dotknięty faktem, że nikt nie traktuje cię poważnie i sobie pójdziesz. Stawiam, że nie dalej jak za tydzień. I wiesz co, nie będziemy płakali". Minął ponad tydzień, a ja sobie nie poszedłem, więc faktem obiektywnym jest, że Fidel NIE MIAŁ RACJI, co sam przyznał dnia 2 marca 2017 r., godz. 18:33.
 
 
Trojan 


Posty: 2701
Skąd: Wroclaw
Wysłany: 2017-03-02, 14:26   

proste, bez większego zaskoczenia / ja bym wyrzucił 1/3 tekstu żeby było faktycznie shortowate. Ogólnie poprawnie.

ale mam nieodparte wrażenie/97,67% że 'Ale była tak szczęśliwa! Wreszcie znalazła przyjaciela… [I to w dodatku sławnego bohatera, któremu może pomóc w jego walce ze złem]! Czuła, że razem dokonają wielkich czynów. " skądś znam... poza[]
nie mogę teraz zidentyfikować tekstu
 
 
Adeptus Gedeon

Posty: 280
Wysłany: 2017-03-02, 14:42   

Na pewno nie jest to dokładne przekopiowanie żadnej konkretnej frazy, po prostu tekst jest sam w sobie kliszowaty więc i znajdują się w nim pewne kliszowate sformułowania.
_________________
W sumie głównie po to się zarejestrowałem: http://www.zaginiona-bibl...p=233382#233382

Dnia 18 lutego 2017 r., o godz. 21:17 Fidel-F2 napisał: "Szybko poczujesz się dotknięty faktem, że nikt nie traktuje cię poważnie i sobie pójdziesz. Stawiam, że nie dalej jak za tydzień. I wiesz co, nie będziemy płakali". Minął ponad tydzień, a ja sobie nie poszedłem, więc faktem obiektywnym jest, że Fidel NIE MIAŁ RACJI, co sam przyznał dnia 2 marca 2017 r., godz. 18:33.
 
 
Trojan 


Posty: 2701
Skąd: Wroclaw
Wysłany: 2017-03-02, 14:50   

Adeptus Gedeon napisał/a:
, po prostu tekst jest sam w sobie kliszowaty więc i znajdują się w nim pewne kliszowate sformułowania.


zgadza się, nie zarzucam ci plagiatu :)
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  


Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Nasze bannery

Współpracujemy:
[ Wydawnictwo MAG | Wydawnictwo Solaris | Katedra | Geniusze fantastyki | Nagroda im. Żuławskiego ]

Zaprzyjaźnione strony:
[ Fahrenheit451 | FantastaPL | Neil Gaiman blog | Ogień i Lód | Qfant | Craiis ]

Strona wygenerowana w 0,1 sekundy. Zapytań do SQL: 14